ଗାଁ ଆଉ ନୂଆବୋହୂ
ଵାହାଘର ଆଉ ଗାଁ ଏ ଦୁଇ ଜିନିଷ ଗାଁର ଆଉ ଗୋଟେ ପରିଚୟ । ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଘରେ ଆଜିବି ଯେତେବେଳେ ନୂଆକରି ବୋହୁ ଟିଏ ଆସେ ହାତେ ଓଢଣା ଦେଇ ଘରକୁ ଆସେ । ସମସ୍ତେ ତା ପାଇଁ ଅଜଣା କାହାକୁ ଡାକିବ କାହା ସହିତ କଥା ହେବ ସେ ଜାଣି ନଥାଏ । ଆଜିବି ମୋ ଗାଁରେ ଏ ପରମ୍ପରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ କିନ୍ତୁ ଟିକେ ଅଲଗା ପ୍ରକାର, ଯେମିତି ନୂଆ ବୋହୁ ଘରକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ସ୍ୱାମୀ ସହ ତା ପରିବାର ସହ କଥା ହୋଇ ସବୁ ଜାଣିପାରୁଛି । ଆଉ କାହାସହ କେମିତି କଥା ହେଲେ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିହେବ ତାବି ଭଲ ଭାବେ ଜାଣିପାରିଛି । ଏଟା ଭୁଲ ନୁହେଁ ଆମେ ଆଧୁନିକ ହେବା ସହ ଆଗକୁବଢିଛୁ କିନ୍ତୁ କିଛି କଥା ଅଛି ଯାହା ଆମ ପରିବାର, ପାରମ୍ପରିକ ଚାଲିଚଳଣୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଦେଇଛୁ ଯାହା ମୁଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ କିଛିକାଂଶରେ ପସନ୍ଦ କରେନାହିଁ । ଏହାକହିବା ଯେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ ତା ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ଆମେ କିଛି ପ୍ରଥା ପରମ୍ପରା ଭୁଲିବା ସହ ଟିକେ ଅଧିକ ଆଧୁନିକ ହେବାର ଅଭିନୟ କରୁଛୁ । ତା ପରେ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତେ ଚାଖଣ୍ଡର ଲୁଗା ଦେବା ଯାହା ଗୋଟେ ନୂଆବୋହୂର ପରିଚୟ, ଖାଲିଯେ ନୂଆବୋହୂ ନୁହେଁ ପ୍ରତିଟି ଓଡ଼ିଆଣିର ପରିଚୟ କହିଲେ ଅତୁକ୍ତି ହେବ । ଆମେ ଆଧୁନିକ ହୋଇଛେ କିନ୍ତୁ ଆମ ପରିପାଟି ଆଉ ପୋଷାକ ଏପରି ହେବା ଉଚିତ ଯେ ଆମେ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଡ଼ିକୁ କହିପାରିବ ଯେ ଆମେ ଉତ୍କଳୀୟ ପରମ୍ପରା ଆଉ ଇତିହାସର ପ୍ରତୀକ । ସେମାନେ ଯେମିତି କେବେ ଭୁଲିବେ...